Deus sex machina

„To opowieść oparta na prawdziwych historiach” – mówi Mateusz Atman. Jej bohaterami są ludzie, którzy w świecie nowych technologii szukają tego samego, czego szukali zawsze: miłości, bliskości i poczucia bycia potrzebnym. Twórcy sięgają po autentyczne przykłady relacji między ludźmi a sekslalkami, robotami i systemami sztucznej inteligencji, by zadać pytanie, które jeszcze niedawno pojawiało się w literaturze science fiction, a dziś staje się częścią rzeczywistości: czy technologia może zastąpić intymność? Przedstawienie składa się z dwóch części. Pierwsza opowiada o wiejskim uzdrowicielu, który po traumatycznym rozstaniu próbuje ułożyć sobie życie z sekslalką. Mateusz Atman wyjaśnia, że maszyna nie przychodzi tutaj z zewnątrz, jako ratunek, ale wchodzi w sam środek ludzkich potrzeb i problemów związanych z samotnością, pragnieniami, brakiem relacji. W drugiej części spektaklu przedstawiona zostaje Emma – seksrobot ze sztuczną inteligencją wypożyczony od artystki wizualnej Gosi Wojas. Twórczyni w latach 90. wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie w ramach pisania pracy magisterskiej postanowiła go kupić i wyemancypować. Dzięki pojawieniu się Emmy performatywny chór złożony z sześciu aktorek będzie mógł skonfrontować konwencjonalne wyobrażenia o kobiecej seksualności z cielesną praktyką sceniczną. „Teatr stanie się maszyną do uruchamiania seksualnej wyobraźni i spełniania marzeń, które nie mieszczą się w ani w męskocentrycznym obiegu pragnień erotycznych, ani w urządzeniach konstruowanych do ich realizacji” – podkreśla Agnieszka Jakimiak. Twórcy Deus sex machina stawiają pytanie, czy technologia, która powiela stereotypowe modele kobiecości – idealizowane ciało, dostępność, brak sprzeciwu – może realnie wspierać emancypację. Spektakl rekomendowany od lat 18.